Egipt łączy Bliski Wschód z północno-wschodnią Afryką
Kilka tysięcy lat historii, jedna z największych powierzchni w Afryce i najliczniejsza populacja muzułmańska na całym kontynencie – to wszystko składa się na obraz Egiptu. 90% jego obszaru zajmują pustynne równiny wzniesione średnio kilkaset metrów nad poziomem morza. Resztę stanowią urodzajne tereny rolne wzdłuż rzeki Nil, która przepływa z południa na północ. Staroegipska nazwa kraju oznacza „Czarny Ląd” i nawiązuje do żyznych gruntów wzdłuż Nilu, będących przeciwieństwem sąsiadującej z nimi pustyni, czyli „Czerwonego Lądu”. Zapraszam do obejrzenia mojej relacji z kwietnia 2022 r.
Świątynia w Karnaku
W Karnaku znajduje się zespół świątyń poświęconych bogom tebańskim. Centralne miejsce zajmuje największa na świecie świątynia z salą kolumnową – świątynia Amona-Re. Od północy przylega do niej świątynia Montu – boga wojny, a na południu sanktuarium bogini Mut – żony Amona. Świątynie te są połączone alejami procesyjnymi.
W 1979 r. Karnak został wpisany na Listę światowego dziedzictwa UNESCO. Co ciekawe, nie brakuje tu polskiego graffiti – na jednej z kolumn wyryto napis znajdujący się ok. 3-4 m nad ziemią: „K. Wróblewski 1850”.
Ściany pokryte hieroglifami i żar pustyni (45 stopni w cieniu) sprawiają, że można tu niemal dotknąć historii. Cudów starożytnej architektury zarówno w Karnaku, jak i Luksorze mogłoby stać więcej, ale niestety zostały wywiezione i zdobią dziś Londyn, Paryż, Stambuł i inne zagraniczne muzea…
Od strony Nilu do pierwszego pylonu świątyni Amona prowadziła Aleja Sfinksów – droga procesyjna, wzdłuż której ustawiono 40 sfinksów o głowach baranów. Między przednimi łapami każdego z nich znajduje się posąg faraona.
Świątynia Hatszepsut – polski wątek archeologiczny w Egipcie
Egipt kryje w sobie wiele tajemnic starożytnego świata, które odkrywane są do dziś. Niesamowitym osiągnięciem czasów starożytnych jest Świątynia Hatszepsut wybudowana przez jedną z nielicznych kobiet na tronie faraona. Świątynia ta zwana „Świątynią Milionów Lat” powstała w Deir el-Bahari (Teby) w XV wieku p.n.e.
Ze Świątynią Królowej Hatszepsut związani są także polscy archeolodzy – od 1959 r. w Kairze działa Polska Stacja Badawcza. W minionej dekadzie każdego roku w Egipcie pracowało po kilkudziesięciu polskich naukowców – archeologów, konserwatorów i antropologów. Ich praca przyczyniła się do wielu odkryć, np. w marcu 2019 r. w Deir el Bahri odkryto kamienną skrzynię, której wiek datuje się na około 3 500 lat. W jej wnętrzu znajdowało się kilka owiniętych w lniane płótno pakunków – jajo gęsi i jej szkielet oraz jajo ibisa, które prawdopodobnie zostały złożone w ofierze. Jak przyznaje profesor Andrzej Niwiński, czuwający nad przebiegiem znaleziska, skrzynia była dobrze zakamuflowana i przypominała kamienny blok. Wewnątrz znalezionego depozytu znajdowała się jeszcze jedna skrzynka, na której widniało jedno z imion faraona Totmesa II. To odkrycie świadczy o tym, że w pobliżu może znajdować się grobowa kaplica, której nie udało się jeszcze odnaleźć
Kolosy Memnona
Są to posągi faraona Amenhotepa III z XVIII dynastii, o wysokości 15,60 m. – każdy waży aż 800 ton. Postawiono je około 1370 r. p.n.e. w Tebach Zachodnich. Dzisiaj jest to jedyna zachowana część świątyni grobowej tego faraona.
Wioska Beduińska
Beduini to ludzie pustyni, którzy uważają się za prawdziwych Arabów. Ich zwyczaje i tradycje sięgają odległych czasów i od pokoleń stanowią ważną część ich tożsamości. Współcześnie Beduini próbują odnaleźć swoje miejsce w dynamicznie zmieniającym się świecie. Niektórzy przystosowali się do nowoczesnego stylu życia i korzystają na co dzień z technologii, takich jak telefony czy telewizory. Inni natomiast pozostają wierni tradycjom przodków, pielęgnując dawny sposób życia.
Uwagę zwracają Beduinki, które bez względu na porę roku noszą zawsze szczelnie zakrywające ciało galabeje i zasłonięte nikabem twarze.
